Dom zdravlja Kotor

Genel olarak iyi bir deneyim. Tetanos aşısı için gittim, resepsiyonist iyiydi, beni doktora gönderdi, doktor da oldukça nazikti. İkisi de biraz İngilizce konuşuyordu (ben biraz Karadağca biliyorum). Doktor bana aşı için reçete verdi, hemşire nazikti ve enjeksiyonlar acılı değildi. Her şeyin düşündüğümden bile daha iyi gittiğini söyleyebilirim. Bir saatten az kaldım, yaklaşık 50 euro ödedim (doktor konsültasyonu + aşı kendisi).

Bu hastanedeki sabah 3'teki deneyimim harikaydı. Gıda zehirlenmesi için geldim ve müdahale hızlıydı (112'deki İngilizce konuşmayan ve bize bağıran hanımla 2 saat hastane aradıktan sonra). Bana erkek olmamı ve sabaha kadar beklememiş olduğumu kabul etmemi söyledikten sonra, bana 3 iğne yaptı (biri ıskaladı) ve vazovagal senkopu önlemek için yüzüme su attı. Sonuçta Balkanlardayız, ne daha fazla ne daha az bekliyordum. Kas iğnesini ıskalayan doktorun o zamandan beri kendini geliştirdiğini umuyorum. Hayatta bir kez yaşanması gereken bir deneyim.

Kız arkadaşım ve ben Temmuz 2024'te Herceg Novi'de kalırken gıda zehirlenmesi geçirdik ve sağlık sigortamız yoktu. Dom zdravlja Kotor ekibi bize ilk yardımı yaptı ve serum verdi. Büyük yardımları oldu. Bunun için onlara çok teşekkür ederiz.

TR&ENG Review Eşek arısı soktu ve alerji sonucu baldırımın arkası olduğu gibi şişip kızardı. Kotor şehir hastanesinde hap al merhem sür diyip gönderdiler. Gece dayanılmaz hale geldi ve haritadan başka hangi hastane var bakıp buraya gittik. Kötü yorumların aksine acil ekibi çok yardımsever ve çözüm odaklıydı - hatta doktor hanım Türkçe de biliyordu. Gereki iğneleri yaptılar ve tatilimin kalanı onların sayesinde rahat geçti. Kötü yorumlar belki iletişim eksikliğidir, belki de hizmet ekipten ekibe değişiyordur, bilemiyorum. NOT: Türkçe yorumlarda hem bu hastane hem de diğer bütün Karadağ lokasyonları için gördüğüm genel bir eleştiri var, kabalıktan şikayet ediliyor ve bu ırkçılığa yoruluyor. Tabi haklı oldukları yerler olabilir. Ama genel gördüğüm kadarıyla Karadağlılar öyle ekstra güleryüzlü değil ve direkt iletişim kuruyor - milliyetten bağımsız. Birbirlerine karşı da öyleler. Yerli-yabancı tüm turistlere karşı fazla konuksever bir kültürden gelen biz Türkler için bu çok yabancı, kişisel algılanabiliyor. I was stung by a wasp, and due to an allergic reaction, the back of my calf became completely swollen and red. At Kotor City Hospital, they just told me to take a pill and apply some cream, then sent me home. By night, the pain became unbearable, so we checked the map and went to this hospital. Contrary to the bad reviews, the emergency team there was very helpful and solution-oriented — the doctor even spoke Turkish! They gave me the necessary injections, and thanks to them, I was able to enjoy the rest of my holiday comfortably. The negative reviews might be due to communication issues or differences between medical teams, I’m not sure. NOTE: In Turkish reviews, I’ve seen a common criticism not only about this hospital but also other locations across Montenegro — people often complain about rudeness and interpret it as racism. There may, of course, be cases where that’s true. But from what I’ve generally observed, Montenegrins aren’t particularly warm or smiley; they tend to communicate directly, regardless of nationality. They’re the same way with each other, too. For us Turks, who come from a culture that’s very warm and hospitable toward guests, this can feel quite foreign and even personal.

Bu olumsuz yorumların çoğunu anlamıyorum. Sırbistan'dan veya başka bir ülkeden birinin aynı muameleyi görmediği iddiası bir yalandır. Ben de kişisel olarak birçok kez yabancıları acil servise, çeşitli doktorlara getirdim ve hep herkes normaldi. Bizim Dom zdravlja'mızın doktorları ve personeli ırkçı değildir, ve size belirli bir aşının olmadığını söylüyorlarsa, kesinlikle yoktur. İmkânları dâhilinde her zaman hizmettedirler. Bilgililer, hepsi çok kibar, harika ve profesyoneller, müdüreden başlayarak aşağıya kadar. — Kotorlu bir kadın