Klinički Centar Crne Gore hakkında yorumlar

Sadece şunu söyleyeceğim, burada doğum yapmayı planlıyorsanız, Allah yardımcınız olsun çünkü kendinize bağlısınız. En nazik olan garson, bazı ebeler damar bile bulamıyor, pediatri hemşireleri (istisnalar hariç) ilgisiz - birinden bahsetmeyeyim bile, emzirmeyi öğretmeye geldi ama parmakları o kadar sigara kokuyordu ki emmesi gereken bebek değil de ben kusmak istedim (komik olmasaydı üzücü olurdu). Diğerleri yapılmış tırnaklarıyla klübe gidecekmiş gibi süslenmiş???Sezaryen sonrası kadınlar en kötü durumda çünkü onlara en çok bağımlılar, sadece doğal doğumda iyi geçirenler memnun çünkü onlardan fazla yardıma ihtiyaçları yok (ve genelde çabuk çıkıyorlar). Doğumdan neredeyse 5 ay sonra bunu yazıyorum, daha önce yazmamışın ve birçok kadının yazmamasının nedeni, doğumdan sonra bebekle ilgilenirken onlarla uğraşacak gücümüz ve isteğimiz olmaması (çünkü oradan çıkmayı iple çekiyoruz). Şansımız olsaydı bu işi daha fazla insanlık ve empatiye sahip insanlar yapardı (tekrar söylüyorum, istisnalar hariç :)) Orada olduğum süre boyunca tek olumlu şey gerçekten temiz olmasıydı.

Klinik merkez gibi büyük bir kurum için tek bir değerlendirme yapmak zor ve aslında doğru da değil. Bu nedenle bu değerlendirmenin amacı sorunlara dikkat çekmek ve hastaları nelerle karşılaşabilecekleri konusunda uyarmaktır. Söylenmesi gereken en önemli şey: klinik merkezde çok farklı insanlar çalışıyor. Hem ilgi, katılım ve samimi yardım isteğiyle, hem de açıkça umursamaz bir tavırla, basit kayıtsızlıktan daha kötüsüyle karşılaştım. Bu değerlendirmeyi Gastroenteroloji Poliklinik Bölümünde başarısız bir 4 saatlik kuyruk beklemenin ardından yazıyorum. Değerlendirme biraz daha subjektif olacak. Tedaviye geldiğinizde karşılaşabileceğiniz başlıca olumsuzluklar: - Bölümün iç karartıcı iş organizasyonu. Hasta kuyruğu kaotik, görünür bir sistem yok. Doktorlar, hemşireler sürekli bir yerlere koşuyor, bazılarını görmezden gelip diğerlerine ilgi gösteriyor. - Her şey eski ve çok yıpranmış: sandalyeler, sedyeler, dökülen duvarlar, hoş olmayan tuvaletler. Hatırlatma: bu, tüm ülkedeki tüm branşlardaki ana ve tek tıbbi kurumdur. Karadağ tıbbının yüzü denebilir. - Bazı sağlık çalışanları görünür düşmanlık gösteriyor. Bu şaşırtıcıydı, daha önce böyle bir şeyle karşılaşmamıştım. Genellikle burada empati ve ilgi konusunda her şey yolunda. Ama her zaman değil, görünen o ki. Kötü değerlendirme yapmak istediğim personelin isimlerini bilinçli olarak yazmıyorum. Hepimiz insanız, böyle bir tavrın nedenleri kim bilir nelerdir. - Park konusunda tam bir kaos. Klinik merkeze giden kaldırımlar tamamen tıkalı. Ama değerlendirme sadece olumsuzluklardan ibaret olmayacak. Önemli artıları belirtmek istiyorum: + Bireysel olumsuz tezahürlere rağmen, doktorlar genel olarak çok iyi, görevlerini içtenlikle ve özenle yerine getiriyorlar. Çocuk diş bölümü doktorlarını, çocuk gastroenteroloji doktorlarından bazılarını ve yetişkin ve çocuk gastroenteroloji hemşirelerini minnetle anmak istiyorum. + Gastroenterolojik prosedürleri gerçekleştiren doktorlar - her türlü övgünün ötesinde! Özetle: klinik merkeze giderken en çok dikkat edilmesi gereken şey organizasyonel konulardır. En çok onlar aksıyor. Doktorlar ve personel genel olarak mükemmel.

Tüm olası eleştiriler ve ebelerle ve jinekolog uzman Doktor Jelena Paunovic ile büyük olumsuz deneyim Ve jinekoloji şefi, jinekolog uzman ve yan dal uzmanı Doktor Goran Lazarević, jinekolog uzman yan dal uzmanı ve Marija Djurovic jinekolog uzman yan dal uzmanı ve endokrinolog için de tüm övgüler.

Komünist dönemden kalma sağlık sistemi, yani basit şeylerden ölmek için iyi bir yer — biri sizi görene kadar ölmüş olabilirsiniz. Sizin acil durumunuz onlar için acil durum DEĞİL. Genel olarak, bina çoktan yapılması gereken temizlik ve bakım onarımına ihtiyaç duyuyor. İyi şanslar

Göz doktorları dr Milojko ve dr Lješnjak Taušan ile son derece olumlu bir deneyim yaşadım. Her iki doktor da profesyonel, titiz, uzman ve hassas. Özellikle empati, insanlık ve hasta bakımlarını takdir ediyorum.

Doktor Dino Kadic mükemmel bir uzman, harika bir insan, nazik ve çocuklara karşı son derece iyi. Onun ve acil servis resepsiyonundaki bazı kişiler sayesinde bu değerlendirme, yoksa sistem kaos içinde, Sırbistan'daki gibi. Yetkililere bu insanlara yardım etmeleri, maaşları drastik şekilde artırmaları, çok daha fazla uzman istihdam etmeleri, gerekli tüm modern ekipmanı sağlamaları için çağrı. Sadece %5 daha az doldurun taşan küstah ceplerinizi ve bu parayı sağlığa yatırın çünkü sizin çocuklarınızın da ihtiyacı olacak.

Parmağımı kırdım ve acil merkeze geldim. Buradaki doktorlara teşekkür etmek ve bu kadar olumsuz yorumu biraz dengelemek istiyorum. Ortopedi doktoru beni hemen röntgene gönderdi, oradaki doktor da her konuda yardım etti, anlattı, hızlıca yaptı ve ortopediye geri yönlendirdi. 3 dakika içinde filmler zaten ondaydı, teşhis koydu ve tedavi reçete etti, her şeyi İngilizce anlattı. Resepsiyonda da İngilizce konuşuyorlar ve her şeyi açıkça anlattılar. Tıp konusundaki korkularım boşuna çıktı, o yüzden doktora bile gitmek istemiyordum. Ama doktorların çalışma koşulları tabii ki üzücü. Hızlı yardım ve hoş muamele için teşekkür ederim.

Her zaman özel hastane tercih ederdik. Ancak bağımsızlık bayramı nedeniyle özel hastaneler kapalı ve acil bir durum nedeniyle devlet hastanesine geldik. Ön yargılı geldik ancak yanlış. Dahiliye servisinde hemen muayeneye aldılar. Doktor ve hemşireler oldukça kibar ve nazik davrandı. Aynı dili konuşmuyor olmamıza rağmen sabırla google translate kullanarak anlaştık. Oturma iznim olduğu için hiç bir sorun çıkmadan girişimizi yaptılar. Ultrason ve kan tahlili gerekti , 1 saat içinde bütün tetkikler yapıldı. Eski bir bina olması sebebiyle hijyenik olarak eksikleri var. Türkiye'nin 15 yıl önceki SSK hastaneleri gibi düşünebilirsiniz. Ama doktorlar ve hemşireler oldukça ilgili, her şey için teşekkürler 🙏🏻

Hematoloji bölümü personelinin öyle bir küstahlık, insanlık dışı ve insanlıktan uzak davranışları var ki hayatta kalma Tanrı'nın ellerinde. Birkaç doktor hariç, hastalar yataklarına bağlı yatıp tedavi alırken personel sanki moda pistindeymiş gibi davranıyor (inanın bunlar yatakla birlikte sadece 30 kg olan insanlar). Temel insanlık ve size yardım için başvuran insanlara şefkat gösteremiyorsanız, tüm dünya tedavi protokollerinin, doktorların ve tedavinin bulunması boşuna. Bu tedavi standartlarıyla yakın zamanda Avrupa'ya giremezsiniz.

Herkese açıkça seslenmek ihtiyacı duyuyorum! Çünkü aile üyemizi kaybetmenin acısını ben ve ailem yaşıyoruz! Karadağ vatandaşı olduğum için utanıyorum. KCCG'ye gelince, bizi "tedavi eden" ve ellerine düştüğümüz kişilere yazıklar olsun! Özel tedavi için parası olmayanlar, maalesef buraya düşen yaşlılar çıkamayacak! Büyük bir hayal kırıklığı! Büyükannem 17'sinde 2 kalp krizi geçirdi, Pljevlja'daki hastaneye yatırıldı, gereken her şeyi verdiler. 18'inde (Pazar) Podgorica'ya sevk ettiler ve Klinik Merkez'e geldiğinde önce hemşirelerin onu nereye yerleştireceklerini görmelerini bekledik — kadın tüm o acılarla sedyede yatıyor, üstelik 30 derece sıcak. 20 dakika kimse gelmedi. 20 dakika sonra bir hemşire onu servise götürdü. Biz aile olarak hiçbir şey bilmiyorduk — hemen ameliyat mı edecekler yoksa ne olacak, akşama kadar kimse bize bilgi vermedi, biz arayıncaya kadar. Ancak akşam saat 21'de bize söylediler: "Durumu stabil, müdahale yapıldı, 2 stent takıldı." 19'unda Pazartesi sabahı ziyarete gittik — kimse içeri almıyor!!! Annem büyükannemi ameliyat eden doktoru arıyor — korunan bir kişi gibi ulaşılamıyor. Koroner Ünitesine ulaşmaya çalışıyoruz — ziyaret kesinlikle yasak. 2 saat yalvardıktan sonra sadece annem 5 dakikalığına girebilir, bir şartla — korona testi yaptırması gerekiyor, hemen yaptırdı ve annesini görmesine izin verdiler! Ziyaretten sonra annem perişan bir halde çıktı ve büyükannemin çok kötü olduğunu söyledi... Doktoru bulmamız gerekiyordu. 1 saat aradıktan sonra annem onunla konuştu! Sözleri şuydu: "Size annenizin iyi olduğunu kim söyledi? Hiç iyi değil, 2 kalp krizi geçirdi, kalbi %70 hasarlı, 2 stent takıldı, şimdi Allah'ın ellerinde." Bir doktor aile üyesiyle böyle mi konuşur, kızını teselli edecek daha yumuşak bir şey söyleyemez mi! Ama 2 gün daha geçti, Çarşamba'ydı, Koroner Ünitesinden yarı yoğun bakım odasına taşıdılar ve durumunun stabil olduğunu, EKG çekilmesi gerektiğini ve Perşembe eve gideceğini söylediler. Her aradığımızda hemşireler hep aynı şeyi söylüyordu: "Sakin uyudu, durumu stabil." Perşembe sabahı saat 6:40'ta annemin telefonu çalıyor: "Öldü, hastaneye gelin"!!! Ve öğreniyoruz ki Çarşamba günü EKG'yi hiç yapmamışlar çünkü yoğunmuş — müdahale geçirmiş bir kadından başka hastalar daha önemliymiş! Maalesef büyükannem sabah 5:30'da hemşire nöbet değişimi sırasında boğuldu — akciğerleri durdu! 65 yaşındaydı! Ve hepsi onların suçu, çünkü müdahale geçirmiş bir kadın sürekli izlenmeli ve cihazlara bağlı olmalıydı!!! Yazacak daha çok şey var! Yazdıklarım kısa versiyonu! Sadece bana inanın insanlar, oradakiler suçlu! Hiç kalpleri yok, sanki birilerinin anne babası değiller, sanki anneleri, babaları, kız kardeşleri, nineleri, dedeleri yokmuş gibi... Büyük bir utanç!!!!!!